بریکس: اندازه گیری قند در محصولات غذایی

بریکس (°Brix) یکی از مهم‌ترین شاخص‌های کنترل کیفیت در صنایع غذایی، نوشیدنی، آبمیوه، رب گوجه‌فرنگی، عسل، مربا و محصولات کشاورزی است. این شاخص میزان مواد جامد محلول، عمدتاً قندهای محلول، را در یک محلول نشان می‌دهد و با استفاده از رفراکتومتر (Refractometer) یا هیدرومتر اندازه‌گیری می‌شود. در تجارت بین‌المللی مواد غذایی نیز درجه بریکس یکی از مشخصات فنی (Specification) رایج در قراردادهای خرید و فروش محسوب می‌شود.

بریکس (°Brix) چیست؟

درجه بریکس (Degrees Brix یا °Bx) بیان می‌کند که در هر 100 گرم محلول، چند گرم ساکارز (Sucrose) یا مواد جامد محلول وجود دارد. به عنوان مثال:

در محلول خالص ساکارز، هر یک درجه بریکس معادل یک درصد وزنی قند است. اما در بسیاری از مواد غذایی مانند آبمیوه، رب گوجه‌ فرنگی یا عسل، سایر مواد محلول نیز در عدد بریکس تأثیر دارند؛ بنابراین بریکس همیشه برابر با "قند واقعی" محصول نیست و در عمل نشان‌دهنده مجموع مواد جامد محلول (Soluble Solids) است.

بریکس چگونه اندازه‌گیری می‌شود؟

رایج‌ترین روش اندازه‌گیری بریکس استفاده از رفراکتومتر است. این دستگاه با اندازه‌گیری ضریب شکست نور (Refractive Index)، میزان مواد جامد محلول را محاسبه کرده و نتیجه را به صورت درجه بریکس نمایش می‌دهد.

روش اندازه‌گیری معمولاً شامل مراحل زیر است:

1. کالیبره کردن دستگاه با آب مقطر
2. قرار دادن چند قطره از نمونه روی منشور
3. بستن درپوش دستگاه
4. خواندن مقدار بریکس

بیشتر رفراکتومترهای جدید دارای سیستم Automatic Temperature Compensation (ATC) هستند که اثر تغییرات دما را تا حد زیادی اصلاح می‌کند. با این حال، در آزمایشگاه‌های کنترل کیفیت معمولاً اندازه‌گیری‌ها بر مبنای دمای مرجع 20 درجه سانتی‌گراد گزارش می‌شوند.

بریکس در چه محصولاتی کاربرد دارد؟

اندازه‌گیری بیریکس در صنایع مختلف از جمله بریکس رب گوجه کاربرد گسترده‌ای دارد.

تفاوت بریکس با درصد قند چیست؟

یکی از رایج‌ترین برداشت‌های نادرست این است که درجه بریکس دقیقاً معادل درصد قند محصول است، در حالی که این دو مفهوم یکسان نیستند. درصد قند تنها مقدار قندهای موجود مانند ساکارز، گلوکز و فروکتوز را نشان می‌دهد، اما بریکس بیانگر مجموع مواد جامد محلول (Total Soluble Solids) در محصول است. این مواد علاوه بر قندها، شامل اسیدهای آلی، املاح معدنی، اسیدهای آمینه، پکتین و سایر ترکیبات محلول نیز می‌شوند.

به همین دلیل، در محصولاتی مانند آبمیوه، رب گوجه‌فرنگی، عسل و کنسانتره میوه، عدد بریکس لزوماً برابر با مقدار واقعی قند نیست. ممکن است دو محصول درصد قند مشابهی داشته باشند، اما به دلیل تفاوت در سایر مواد محلول، درجه بریکس آن‌ها متفاوت باشد. به همین علت، در صنایع غذایی از بریکس به‌عنوان شاخصی برای اندازه‌گیری کل مواد جامد محلول استفاده می‌شود، نه صرفاً میزان قند موجود در محصول.

مقادیر معمول بریکس در برخی محصولات غذایی

مقادیر فوق بسته به رقم محصول، شرایط تولید، فرآوری و استانداردهای کارخانه ممکن است متفاوت باشند. حداقل بریکس برخی آبمیوه‌ها در استانداردهای Codex Alimentarius تعریف شده است.

جمع‌ بندی

بریکس (°Brix) یکی از مهم‌ترین شاخص‌های کنترل کیفیت در صنایع غذایی است و برای ارزیابی میزان مواد جامد محلول در محصول به کار می‌رود. این شاخص علاوه بر کنترل فرآیند تولید، در تعیین کیفیت، قیمت‌گذاری، صادرات و انطباق با استانداردهای بین‌المللی نقش مهمی دارد. اندازه‌گیری صحیح بریکس با رفراکتومتر کالیبره‌شده و بر اساس روش‌های استاندارد، یکی از الزامات کنترل کیفیت در کارخانه‌های تولید مواد غذایی و تجارت جهانی محسوب می‌شود.

HACCP: تضمین ایمنی غذا

HACCP که مخفف Hazard Analysis and Critical Control Points است، یک رویکرد پیشگیرانه سیستماتیک برای ایمنی مواد غذایی است. به جای بازرسی محصول نهایی، خطرات فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی را به عنوان وسیله ای برای پیشگیری مورد بررسی قرار می دهد.
HACCP در صنایع غذایی برای شناسایی خطرات بالقوه ایمنی مواد غذایی استفاده می شود، به طوری که اقدامات کلیدی برای کاهش یا حذف خطرات رخ می دهد. این سیستم در تمامی مراحل تولید و فرآیندهای آماده سازی مواد غذایی اعم از بسته بندی، توزیع و غیره مورد استفاده قرار می گیرد. تولیدکنندگان مواد غذایی با اجرای HACCP می توانند از سالم بودن محصولات خود برای مصرف و رعایت الزامات نظارتی اطمینان حاصل کنند.

Shelf Life : طول عمر محصولات غذایی

ماندگاری به مدت زمانی اطلاق می شود که یک محصول غذایی برای مصرف ایمن باقی می ماند و ویژگی های کیفی مورد نظر خود را در شرایط ذخیره سازی مشخص حفظ می کند. این یک مفهوم مهم در تولید، توزیع و خرده فروشی مواد غذایی است.
عوامل موثر بر ماندگاری شامل روش های پردازش، مواد بسته بندی، دمای نگهداری و ویژگی های ذاتی خود غذا می باشد. تولید کنندگان آزمایشات گسترده ای را برای تعیین ماندگاری دقیق برای محصولات خود انجام می دهند. این اطلاعات برای مدیریت موجودی، کنترل کیفیت و اطمینان از ایمنی مصرف کننده بسیار مهم است. درک و مدیریت صحیح عمر مفید برای کاهش ضایعات مواد غذایی و حفظ کیفیت محصول در سراسر زنجیره تامین ضروری است.

Cold Chain: حفظ یکپارچگی محصول از طریق کنترل دما

زنجیره سرد به زنجیره تامین کنترل شده با دما اشاره دارد که برای نگهداری، نگهداری و حمل و نقل محصولاتی که نیاز به تبرید دارند استفاده می شود. در صنایع غذایی، حفظ کیفیت و ایمنی مواد غذایی فاسد شدنی از تولید تا مصرف بسیار مهم است.
یک زنجیره سرد موثر تضمین می کند که محصولات در طول سفر خود در دمای مناسب نگهداری می شوند، که ممکن است شامل پردازش، ذخیره سازی، حمل و نقل و نمایش خرده فروشی باشد. هر گونه گسست در زنجیره سرد می تواند منجر به تخریب کیفیت، کاهش ماندگاری و مشکلات احتمالی ایمنی مواد غذایی شود. با جهانی شدن تجارت مواد غذایی، حفظ زنجیره سرد ناگسستنی به طور فزاینده ای پیچیده و مهم شده است و به سیستم های لجستیکی و نظارتی پیچیده نیاز دارد.